اصل کار دوربین زیر آب دستگاه حساس به نور CCD

سنسور تصویر دستگاه همراه با شارژ CCD که از مواد نیمه هادی با حساسیت بالا ساخته شده است، می تواند نور را به بار الکتریکی تبدیل کرده و آن را از طریق یک تراشه مبدل آنالوگ به دیجیتال به سیگنال دیجیتال تبدیل کند. حافظه یا کارت دیسک سخت داخلی ذخیره می شود، بنابراین می توان داده ها را به راحتی به رایانه منتقل کرد و با کمک ابزار پردازش رایانه، تصویر را مطابق با نیاز و تخیل تغییر داد. یک CCD از واحدهای حساس به نور زیادی تشکیل شده است که معمولاً در مگاپیکسل اندازه گیری می شوند.

هنگامی که سطح CCD توسط نور روشن می شود، هر واحد حساس به نور، بار را روی قطعه منعکس می کند و سیگنال های تولید شده توسط تمام واحدهای حساس به نور با هم جمع می شوند تا یک تصویر کامل را تشکیل دهند.

در مقایسه با فیلم‌های سنتی، CCD به روشی که چشم انسان روی بینایی کار می‌کند نزدیک‌تر است. با این حال، شبکیه چشم انسان از سلول‌های میله‌ای که مسئول تشخیص شدت نور هستند و سلول‌های مخروطی که مسئول حس رنگ هستند، تشکیل شده است که با هم کار می‌کنند تا حس بصری را تشکیل دهند. پس از 35 سال توسعه، شکل کلی و حالت عملکرد CCD نهایی شده است. ترکیب CCD عمدتاً از یک شبکه موزاییک مانند، یک عدسی متراکم و یک ماتریس از مدارهای الکترونیکی در پایین تشکیل شده است.

در حال حاضر، عمدتاً دو نوع از عناصر حساس به نور CCD وجود دارد، یعنی CCD خطی و CCD ماتریکس. CCD های خطی، که در دوربین های عکاسی با وضوح بالا استفاده می شوند، در هر زمان تنها یک خط از تصویر را می گیرند، به همان روشی که اسکنرهای تخت مسطح عکس ها را اسکن می کنند. این نوع CCD بسیار دقیق، کند است و نمی توان از آن برای گرفتن اجسام متحرک یا استفاده از فلاش استفاده کرد.